İtalya Merkez Bankası’nın yeni “gizli müşteri” araştırması stablecoin’lerin, geleneksel para transferi yöntemlerine göre sistematik bir maliyet avantajı sunmadığını ortaya koyuyor.
İtalya Merkez Bankası araştırmasında, 200 dolar değerinde USD Coin (USDC) on farklı gerçek transfer koridorunda gönderildi. Bu koridorlar İtalya’yı Arjantin, Brezilya, Güney Afrika, Birleşik Arap Emirlikleri ve Japonya ile birbirine bağlıyor.
Masrafları Yükselten Asıl Etken: Para Dönüşümü, Blockchain Değil!
Çalışmada toplam transfer masraflarının gönderilen miktarın %0,3 ile neredeyse %9’u arasında değiştiği ortaya çıktı. Bu oranlar Birleşmiş Milletler’in para transferi ücretlerini 2030’a kadar %3’ün altına indirme hedefinin bir kısmında üstünde, bir kısmında altında kalıyor.
Araştırmacılar her transferde beş farklı aşamayı izledi: borsaya para yatırmaktan varış ülkesinde nakit çekmeye kadar süreci değerlendirdiler. Zincir üstü blockchain transferinin ortalama toplam maliyete etkisi sadece %0,4 oldu.
USDC ile yaptığınız transferlerde masrafların dağılımı. Görsel Kaynağı: BANCA D’ITALIA Oysa asıl masrafı borsaya para yatırma, döviz dönüşümü ve çekim adımları oluşturdu. Bu işlemlerde hâlâ bankalar ve kripto para borsası aracı olduğu için blockchain’in avantajı kayboluyor.
Birleşik Arap Emirlikleri’nden İtalya’ya yapılan transfer bu sorunu gözler önüne seriyor: Banka havalesi imkanı olmayan kullanıcı, işlemi sadece kredi kartı ile fonlayabildi. Kredi kartına uygulanan %3,8’lik ek ücret, toplam maliyeti neredeyse %9’a çıkardı.
Dünya Bankası’na göre dünya genelinde ortalama para transferi masrafı %6,4 düzeyinde, bu da BM’nin %3 hedefinin çok üstünde. Ancak ülkelere göre belirlenen Dünya Bankası standartlarında bakıldığında, stablecoin’ler Birleşik Arap Emirlikleri dışındaki tüm koridorlarda geleneksel yöntemlerden daha ucuz oldu.
İtalya Merkez Bankası aynı koridorlarda USD Coin’i para transfer operatörü Wise ile de karşılaştırdı. Stablecoin’ler üç güzergâhta daha uygun fiyatla öne çıkarken, dört hatta Wise daha avantajlı çıktı. Yani sistematik bir üstünlükten bahsetmek zor.
Transferin Hızını Ne Belirliyor? Cevap: Yerel Ödeme Altyapısı
Transferlerin gerçekleşme süresi de en az maliyet kadar değişkenlik gösterdi. Anlık ödeme sisteminin olduğu ülkelerde işlemler 20 dakikanın altında tamamlandı. Özellikle Brezilya’nın Pix ağı ve Euro Bölgesi’ndeki TARGET Instant Payment Settlement (TIPS) hizmeti öne çıktı.
Güney Afrika’da ise bu altyapı eksik: Stablecoin ile yapılan transferler de tıpkı klasik banka havalesi gibi bir ila iki iş günü içinde sonuçlandı.
Bu bulgular, stablecoin’lerin banka ödeme altyapısının yerini aldığına dair anlatıyı karmaşıklaştırıyor. İtalya Merkez Bankası araştırmacıları, stablecoin teknolojisinin hâlâ devre dışı bırakmak istediği bankalara bağımlı olduğunu savunuyor.
Çalışmada aynı zamanda global stablecoin regülasyonları da incelendi. Avrupa Birliği’nin Kripto Varlık Piyasaları Düzenlemesi (MiCA) ile oluşturduğu çerçeve, kapsamlı düzenleyici örnekler arasında öne çıkarıldı.
Avrupa’da MiCA sonrası kripto para piyasasına dair yapılan ek incelemede ise Circle’ın, uyumlu stablecoin ihracında piyasanın lideri konumunu koruduğu belirtildi.
Ancak sıkı regülasyonun bedeli de var. Araştırmaya göre Japonya’daki kurallar kullanıcıları, talebi azaltmak yerine, büyük ölçüde denetimsiz cüzdanlara yöneltti. Acaba daha esnek giriş-çıkış düzenlemeleri bu açığı kapatabilir mi? Bu soru hâlâ düzenleyicilerin önünde duruyor.
Orijinal Bank of Italy: Stablecoin’ler Para Transferlerinde Ucuz Değil hikayesini Darryn Pollock tarafından tr.beincrypto.com ’da okuyun